دستنوشته| شعرهای عاشقانه خط مقدم؛ نالههای دل یک رزمنده در هوای کربلا و یاد برادر
در دستنوشتهای از جبهه، یک رزمنده با اشعاری سراسر حسرت و عشق، از بوی کربلا و آرزوی وصال آن مینویسد. او که خطاب به آسمان و زمین درد دل میکند، از رنج دوری، بیقراری و یاد برادرِ از دسترفتهاش میسراید.
به گزارش نوید شاهد البرز، شهید عباس آزادرنجبر، متولد سال ۱۳۴۵ در نجمآباد، جوانی خیاط و دارای تحصیلات ابتدایی بود که در ۱۶ سالگی، داوطلبانه راهی دفاع مقدس شد. او از طریق سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و در تاریخ ۲۰ دیماه ۱۳۶۱ برای دومین بار عازم جبهه شد و بهعنوان آرپیجیزن در تیپ سلمان، گردان یاسر، گروهان ۲، دسته ۱ (ایمان) خدمت کرد. این رزمنده نوجوان، تنها پس از سه ماه حضور در خط مقدم، در عملیات والفجر ۱ و در تاریخ ۲۷ بهمنماه ۱۳۶۱، در منطقه فکه با اصابت ترکش به درجه رفیع شهادت نائل آمد. پیکر پاک او در گلزار شهدای بهشت زینب نجمآباد آرام گرفته است.
در ادامه متن شعر و دست نوشته شهید را بخوانید.
بر مشامم میرسد هر لحظه، بوی کربلا
در دلم، ترسم بماند آرزوی کربلا
(بخشی به ترکی آذری)
ای اوجا (ای بالا)، داغلار (کوهها) کولگلی (سایهدار) باغلار (باغها)
من قریب (نزدیک) اولسام، منه (برای من) کیم (کی) آغلار (گریه کند)
نمیخوابی، نمیزاری بخوابم
سر راهم نشستی، مثل شیطان
فلک، پشت برادرزادهات پشت
پدر خوب است که مادر نازنین
چکار داری (آزارم میدهی) از این حال خرابم
نمیزاری بروم خانه خرابم
فلک از کودکی، درس غم داد
درخت بیبرادر، کی کند رشد؟
برادر میوهی روی زمینه (روی زمین است)
انتهای پیام/
